18
jan
2019

Mannen moeten stoppen met ‘helpen’ in het huishouden

De laatste tijd merk ik een verfrissende ontwikkeling op. Op blogs en op social media zie ik dat mensen zich verzetten tegen het idee dat mannen hun vrouwen zouden moeten helpen in het huishouden. Eindelijk! Ik erger mij al jaren aan mannen die zich zelfgenoegzaam op de borst kloppen omdat ze hun vrouw ‘helpen’ in het huishouden. Of aan krantenkoppen als ‘mannen die helpen in huishouden, hebben vaker seks’. En ik vraag me af of de dames die zich gelukkig prijzen met hun man die af en toe een handje toesteekt in het huishouden, zelf beseffen hoe ernstig de situatie dan wel niet is.

Mijn man helpt me niet in het huishouden

Ik heb geen man die me helpt in het huishouden. Gelukkig maar, want het huishouden is ook van hem. Het is ons huishouden, en hoewel we daar elk onze eigen preferenties hebben (of beter gezegd: aan bepaalde zaken een hekel hebben) is het onze gezamenlijke verantwoordelijkheid. Niet de mijne. Hij helpt mij niet. Net zomin als ik hem help. Want dat zou willen zeggen dat huishoudelijke taken a priori mij toebehoren, en ik hem dankbaar zou moeten zijn voor al het werk dat hij uit mijn takenmand neemt. Stel je voor zeg. Alsof je een man zou moeten prijzen omdat hij de badkamer kuist die hij zelf mee vuilmaakt.

Ik heb geen man die me helpt in het huishouden. Gelukkig maar!

De strijkexpert

En toch: als ik zeg dat mijn man de was doet en strijkt, dan kijken mensen me soms aan alsof ik net verkondigd heb dat hij eigenhandig de nucleaire dreiging uit Noord-Korea heeft afgewend. “Moest ik dat aan mijn man overlaten, zou ik geen kleren meer overhebben,” hoor ik dan. Tja, noch mijn man, noch ikzelf zijn al strijkend geboren, en we hebben geen van beiden een doctoraat in de strijkkunde behaald. Waarom is het dan zo ontzagwekkend dat hij een strijkijzer kan hanteren, en valt mij slechts schouderophalen te beurt als ik over dezelfde bovennatuurlijke krachten zou blijken te bezitten?

Let wel, ik ben hem heel dankbaar voor alles wat hij doet in het huishouden, en heb respect voor het werk dat hij uitvoert. Net zoals hij dankbaar is voor de taken die ik uitvoer, en mij evenveel respect geeft voor de zaken die ik voor mijn rekening neem. Maar niemand van ons verdient meer respect en dankbaarheid dan de ander, louter omdat die persoon een Y-chromosoom zou bezitten.

Nieuwe generaties, nieuwe gewoontes

Ik weet wel dat dit idee van ‘helpen’ gegroeid is uit de historische realiteit dat vrouwen vaak thuis waren om voor de kinderen te zorgen, en dat zij dan ook het huishouden voor hun rekening namen. En dat elke huishoudelijke actie van de man dan een soort toegeving of extra was. Ik heb daar zelfs nog discussies over gehad met dames van een voorgaande generatie. “Wacht maar af tot je zelf een huishouden hebt, dan zal je wel anders piepen met al je principes.” Ik piep gelukkig nog steeds hetzelfde, want ik ben getrouwd met iemand die ook over het vermogen beschikt om de dingen te zien zoals ze zijn: huishoudelijke taken zijn gewoon taken, en die moeten gebeuren. Ze zijn niet van jou, ze zijn niet van mij. Ze zijn onze gezamenlijke verantwoordelijkheid.

Lees ook: is de was doen werkelijk nog een vrouwentaak?

Je man prijzen voor huishoudelijke taken?

Ik heb mijn man al geprezen voor de huishoudelijke taken die hij uitvoerde. Niet omdat hij een man was en huishoudelijke taken uitvoerde, wel omdat hij veel meer deed dan je redelijkerwijs van een persoon mag verwachten. Toen ik deze zomer bijvoorbeeld keihard aan mijn doctoraat werkte, zorgde hij ervoor dat ik niets in het huishouden moest doen, zodat ik me volledig op mijn werk kon focussen. Dat verdient een pluim! Moest ik met een vrouw getrouwd zijn zou ik trouwens even dankbaar zijn, en evenveel pluimen op haar hoed steken.

Maar gaat het gewoon om het eerlijk verdelen van huishoudelijke taken (of nog erger: jezelf heel wat vinden omdat je als man een fractie van het huishoudelijk werk doet), dan hoeven mannen hier zeker niet voor geprezen te worden. Dat is niet meer dan normaal! Ik krijg ook geen felicitaties van mijn groottante als ik er op een blauwe maandag in slaag om een bord spaghetti op tafel te toveren.

Gelijkwaardigheid start ook thuis

De ontwikkeling dat mensen er zich van bewust worden dat het idee van ‘helpen’ alleen de ouderwetse rollenpatronen bestendigt, is dus erg hoopgevend! Vijftien jaar geleden had ik mij dergelijke discussies nog niet kunnen voorstellen. Doe zo voort dames en heren! Gelijkwaardigheid tussen man en vrouw start namelijk ook bij jullie thuis.

Mannen Helpen In Het Huishouden

Stofzuiger – bij gebrek aan man die stofzuigt

Hoe ironisch: ik zocht een stockfoto van een man die het huis aan het poetsen was, en vond er geen! Wel industriële schoonmakers met indrukwekkend materiaal, maar geen ‘gewone’ man die het huis aan het schoonmaken was. Er is duidelijk nog werk aan de winkel.

You may also like

Verschil mannen en vrouwen in topfuncties
Verschil tussen topvrouwen en topmannen? | Waarom dit een achterhaald idee is
Seksisme Hiphop
Als feminist naar hiphop luisteren. Kan dat wel? – De moeilijke relatie tussen hiphop en vrouwenrechten
dearcatcallers
Moedige vrouw heeft genoeg van mannen die haar naroepen, en plaatst ze te kijk op Instagram
Was doen vrouwentaak
Is de was doen werkelijk nog een vrouwentaak?
Feministische songs Beyoncé
De meest feministische songs van Beyoncé: een top 5
Straatintimidatie
“Ik ben bijna 40, ik heb 2 kinderen grootgebracht, en ik voelde me zo klein.” – Mannen getuigen over straatintimidatie van collega’s

4 Responses

  1. Hey Hadée

    De nagel op de kop! Als ik als vrouw een spaghetti op tafel tover dan vinden mensen ‘het onderhand wel tijd dat ik dat kan’, maar als een man dat doet, wordt hij de hemel in geprezen. Leuke schrijfstijl trouwens!

    1. Haydée

      Bedankt Audrey! Ik heb via sociale media ook heel wat positieve reacties gekregen, wat me nog hoopvoller stemt voor de toekomst. 🙂

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.